Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007

Οι μεταλλαγές.

Ως εξελικτικές δυνάμεις στη βιολογία, δυνάμεις δηλαδή που ωθούν στην διαφοροποίηση, βελτίωση, αλλαγή και προσαρμογή των βιολογικών ειδών, θεωρούνται οι μεταλλαγές, η γενετική παρέκκλιση, η ροή γενετικού υλικού, και η φυσική επιλογή. Οι τέσσερις αυτές δυνάμεις είναι οι μόνες που μπορούν να αλλάξουν τις γονιδιακές συχνότητες με την πάροδο του χρόνου.
Οι μεταλλαγές είναι ο παράγοντας που εισάγει νέα γονιδιακή ποικιλομορφία στα πλαίσια ενός πληθυσμού, συντελώντας έτσι στην αλλαγή του γονιδιακού δυναμικού, αλλά με πολύ μικρό ρυθμό και χωρίς τη δυνατότητα αλλαγής της γονιδιακής συχνότητας.
Ως γενετική παρέκκλιση ορίζουμε την τυχαία αλλαγή των γονιδιακών συχνοτήτων από τη μια γενιά στην επόμενη. Η αναπαραγωγική διαδικασία θυμίζει λίγο το κορώνα ή γράμματα. Ο κάθε γονιός περνάει στα παιδιά του το 50% των γενετικών του στοιχείων. Αν τυχαία ευνοηθεί η μεταφορά του «ενός μισού» έναντι του άλλου, επισυμβαίνει γενετική παρέκκλιση.
Η ροή γενετικού υλικού ή αλλιώς γενετική ανάμειξη συνίσταται στην μεταφορά γονιδίων ανάμεσα στους πληθυσμούς. Κατά τη γενετική ανάμειξη οι πληθυσμοί στους οποίους επισυμβαίνει το φαινόμενο τείνουν να μοιάζουν περισσότερο.
Τέλος οι φυσική επιλογή (ΦΕ) στηρίζεται στη θεωρία του Δαρβίνου περί επιβίωσης του ικανοτέρου ή διαφορετικά του καλύτερα προσαρμοσμένου. Η ΦΕ δε δημιουργεί καινούργια γενετική ποικιλομορφία, αλλά ωθεί την εξέλιξη προς κάποια κατεύθυνση με γνώμονα την επιβίωση και πρώτη ύλη την ποικιλομορφία που προκαλείται από τις άλλες τρεις εξελικτικές δυνάμεις.
Στα πλαίσια ενός πληθυσμού η προσαρμογή είναι μια δυναμική διαδικασία που διατηρεί και μεταβάλει τη ζωτικότητά του. Η δράση της φυσική επιλογής λοιπόν μπορεί να σταθεροποιεί την κατανομή προσαρμοσμένων ατόμων, να την μεταφέρει προς κάποια κατεύθυνση ή να είναι διασπαστική τείνοντας να δημιουργήσει 2 διαφορετικούς πληθυσμούς.
Πως τώρα όλα αυτά μπορεί να εφαρμοστούν στην πολιτική πραγματικότητα. Καμιά πολιτική λογική δε μένει στάσιμη. Υπάρχουν φυσικά κάποιες βασικές αρχές αλλά η εφαρμογή τους ποικίλει ανάλογα με τα κοινωνικοπολιτικά δεδομένα κάθε ιστορικής στιγμής. Ως μεταλλαγή λοιπόν στα πλαίσια μιας πολιτικής θεωρίας μπορεί να θεωρηθεί η έκφραση διαφορετικών αντιλήψεων πάνω στο ίδιο πολιτικό ζήτημα, κάποιων σκληροπυρηνικών και στάσιμων για παράδειγμα από την πλειοψηφία και κάποιων νέων ριζοσπαστικών από μια μικρή ομάδα. Ως γενετική παρέκκλιση μπορεί να θεωρηθεί η καλώς ή κακώς κρατούσα οικογενειοκρατία, η οποία σε άλλες περιπτώσεις οδηγεί στην εξέλιξη αφού το νέο άτομο πραγματικά αξίζει να συνεχίσει το δρόμο της οικογένειας σε άλλες όμως οδηγεί προοδευτικά σε οπισθοδρόμηση και κρίση ταυτότητας. Τέλος η γενετική ροή συνίσταται στην ανάμειξη πολιτικών στοιχείων και ιδεολογιών και στον εμπλουτισμό με νέες ιδέες και δυνατότητες από νέο έμψυχο σκεπτόμενο δυναμικό.
Ο πολιτικός ηγέτης με τη συνεργασία του λαού παίζει το ρόλο της φυσικής επιλογής. Είναι αυτός του οποίου οι αποφάσεις και η συμπεριφορά θα οργανώσουν και θα εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες που παρέχονται μέσω των εξελικτικών δυνάμεων. Είναι αυτός που θα πρέπει να επιλέξει ποια τάση και ποια μορφή πολιτικής και προφίλ θα πρέπει να ακολουθηθεί.
Η φυσική επιλογή είναι ο παράγοντας σταθεροποίησης ή διάσπασης ενός πληθυσμού στο βιολογικό κόσμο. Ο πολιτικός ηγέτης είναι αυτός που θα διατηρήσει την ζωντάνια και δυναμικότητα της πολιτικής ιδέας που προωθεί εναρμονίζοντας την με τα σύγχρονα δεδομένα αποτρέποντας τη στασιμότητα των εισερχόμενων εξελικτικών στοιχείων. Συμπερασματικά η ίδια δυναμική που επικρατεί στο βιολογικό κόσμο οφείλει να επικρατεί στην πολιτική φιλοσοφία αν στόχος της είναι η κοινονικοπολιτισμική εξέλιξη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: